Lyst

Na odnomu z malyh polustankiv ya chekayu poyizda
zranku. Vlashtuvalas v kutku na lavi, shchob mene ne
znaishly cikavi. Protyah maye v’yidlyvyi prysmak parovoznoho
syzoho dymu, i stoyit neumytyi prysmerk za rozhytanymy dveryma.
Des tam bryazkit i skrehotinnya, zaliznychnyi
postiinyi shum...
Ya poklala papir na kolino, ya strevozeni
virshi pyshu. Nache prozu pyshu – bez rozbyvky na ryadkiv
rozmayiti plasty, shchob zdavalos na pershyi
pohlyad, shcho pyshu ya zvychaini lysty.
Vlasne, ce nedaleko vid pravdy.
Insha forma – toi samyi zmist. Adresovani
ljudyam virshi – naishchyrshyi u sviti lyst.