Churtovyny

Cyferblat hodynnyka na rozi
hurtovyny snihom zamely...
Nam z toboyu, vydno, po dorozi,
bo ishly i nikudy ne pryishly.
Znov ti sami vulyci nezryachi
i zametu hvylya snihova.
Nam z toboyu lehko tak, nenache
viter nam pidkazuye slova.
– Pidkazy nailahidnishe slovo,
ya ioho sluhnyano povtoryu.
Rozhulyaisya buino i raptovo,
zahlushy use, shcho hovoryu! –
Ne bulo ni zustrichi, ni tuhy.
Ne bulo poryvu i zalju.
Ya spokiina.
Ya shchaslyva z druhym.
Ya tebe nitrohy ne ljublju.
A yakshcho zaplachu i rukamy
ya torknu yasne tvoye cholo, –
nas ne bachat levy bilya bramy:
levam ochi snihom zamelo.