Chmary

Pryspiv:
Ya shukayu toi shlyah, shcho vede do svobody,
Mynule roztane u plyni chasiv,
Zalyshyvshy pozadu usi pereshkody
Dorohoyu sniv!
Ya ne mozu pobachyty soncya, chy shodyt?
Ne hochu poviryty v zlamnist nochei,
Ale znayu pro te, shcho svitanok pryhodyt
Dlya moyih ochei!

Na moyii dorozi koljuchyi drit,
Cholo probyvaye holodnyi pit.
Ochi moyi stomylysya zryachi,
Serce holodne, kolys haryache.
Rozum probyly nashchadkiv kostmy,
Svidomist zatmaryly kryky huchni,
Volne tilo moye na narah,
Nad svitom Bozym zbyralys hmary.
Vyrvu sylu vitru, hromu,
Shovayu zneviru i pidstupnu vtomu,
Choch na vustah posmishka hirka
I vze bezsyloyu stala ruka.
Vilna nevolya. Hartovane nebo.
Otruini slova, shcho pomazani medom.
Skoreni holovy chekayut kary.
Do mene u sny pryhodyat hmary.

Spletinnya ruk. Rubane slovo.
Mriya prekrasna, teper polova.
Haryacha zyma i morozyane lito.
Stomleni ljudy i buyali kvity.
Nesu u dolonyah soncya promin,
Nesu ozyvyty mertvyi korin,
Nesu, shchob dyyavol pekelnym darom
Ne mih zbyraty nad svitom hmary!
Pryishla pora – pora do boyu!
Ya ne dozvolju volodity soboyu
Hnusnym ustam i zlym rukam
I na Holhofi zbuduyu hram.
Chysti ruky, haryache serce,
Svitlyi rozum, ne moze vmerty
Vse, shchob rozviyaty temni chary –
Chmary!

Pryspiv

Na moyii dorozi koljuchyi drit,
Cholo probyvaye holodnyi pit.
Ochi moyi stomylysya zryachi,
Serce holodne, kolys haryache.
Rozum probyly nashchadkiv kostmy,
Svidomist zatmaryly kryky huchni,
Volne tilo moye na narah,
Nad svitom Bozym zbyralys hmary.
Vyrvu sylu vitru, hromu,
Shovayu zneviru i pidstupnu vtomu,
Choch na vustah posmishka hirka
I vze bezsyloyu stala ruka.
Vilna nevolya. Hartovane nebo.
Otruini slova, shcho pomazani medom.
Skoreni holovy chekayut kary.
Do mene u sny pryhodyat hmary.

Spletinnya ruk. Rubane slovo.
Mriya prekrasna, teper polova.
Haryacha zyma i morozyane lito.
Stomleni ljudy i buyali kvity.
Nesu u dolonyah soncya promin,
Nesu ozyvyty mertvyi korin,
Nesu, shchob dyyavol pekelnym darom
Ne mih zbyraty nad svitom hmary!
Pryishla pora – pora do boyu!
Ya ne dozvolju volodity soboyu
Hnusnym ustam i zlym rukam
I na Holhofi zbuduyu hram.
Chysti ruky, haryache serce,
Svitlyi rozum, ne moze vmerty
Vse, shchob rozviyaty temni chary –
Chmary!

Pryspiv (2)