Ya dosyahnu

Pryspiv:
Kriz zvalyshcha lyc, kriz rehit zinyc,
Kriz marevo snu ya dosyahnu.
Rozp’yatu moral, obmezenu dal,
Use, shcho zbahnu, ya dosyahnu.
Kriz zvalyshcha lyc, kriz rehit zinyc,
Kriz marevo snu ya dosyahnu.
Rozp’yatu moral, obmezenu dal,
Use, shcho zbahnu, ya dosyahnu.
Ya dosyahnu!..

Ya dosyahnu, ya dosyahnu, my mayem ity, yak v dalynu,
V bezmeznyi svit, tam de nihto mene ne znaide!
Ya dosyahnu, ya dosyahnu, mezu realii peretnu,
Mezu bazannya, za yaku nihto ne zaide.

Pryspiv

Shlifuyut pidoshvy brukivku brudnu,
Ya vpevnenyi v sobi, ya dosyahnu!
Chuyu pozadu tupit chobit,
Chuyu dyvni pohrozy uslid.
Podyh haryachyi opaljuye spynu,
Znayu povynen ity bezupynu,
Znayu vony nenavydyat mene,
Znayu vony chekayut lyshe,
Shchob ya spitknuvsya, shchob ya upav,
Upav i bilshe nikoly ne vstav,
Chyzi oblychchya tanut v pitmi,
Chto ce naspravdi baiduze meni.
Daleko vershyna moyeyi mety,
Ale ya povynen yiyi dosyahty.
Shlifuyut pidoshvy brukivku brudnu,
Ya vpevnenyi v sobi, ya dosyahnu!

Ya dosyahnu, ya dosyahnu, my mayem ity, yak v dalynu,
V bezmeznyi svit, tam de nihto mene ne znaide!
Ya dosyahnu, ya dosyahnu, mezu realii peretnu,
Mezu bazannya, za yaku nihto ne zaide.

Pryspiv

Zhasly pozadu krapky vohniv,
Dali ya lynu u vsesviti sniv.
Chuyu vidraziyu krovi u venah,
Chuyu i shepit. Ce anafema!
Cholodnoho vitru hvyli tverdi
Vperto vstayut na dorozi meni.
Chy vystarchyt syly zdolaty ves shlyah
Ne skazut liniyi, shcho na rukah.
Ne skaze nihto i misyac poroznii
Rehoche vidverto z pustoyi bezodni,
Baiduzi i syti z mene hluzuyut,
Ruky holodni na zdobych hotuyut.
Stohin zemli pid udaramy nih,
Shcho oplutuyut vperto spirali dorih,
Chitko shepoche des marevo snu,
Ya skoro diidu, ya dosyahnu!

Ya dosyahnu, ya dosyahnu, my mayem ity, yak v dalynu,
V bezmeznyi svit, tam de nihto mene ne znaide!
Ya dosyahnu, ya dosyahnu, mezu realii peretnu,
Mezu bazannya, za yaku nihto ne zaide.

Pryspiv (2)