Doroha v nikudy

Ty meni hovoryv: "Sonce rano vstaye,
Shche hvylynu z toboyu pobuty tak hochu".
Ty meni hovoryv: "Vse, shcho mayu – tvoye",
I ya viryla v zarty tvoyi tak ohoche.

Pryspiv:
Shcho z namy stalos? Shcho z namy stalos?
Nashe kohannya, yak lystya, ziv’yalo.
Shcho z namy bude? Shcho z namy bude?
Nasha doroha – doroha v nikudy.

Ya kazala sobi: "Vin – naikrashchyi. Vin – mii",
I, zdavalosya, shchastya moye bude vichnym.
Duze vazko teper zalyshatys odnii.
Ya pytayu odne, ya pytayu: "Navishcho?"

Pryspiv

Podarunkiv na zhadku tak malo bulo,
Zalyshayu v sobi shepit morya i neba,
Pam’yatayu dolon tvoyih niznyh teplo
I nichoho, povir, meni bilshe ne treba.

Pryspiv

Shcho z namy stalos? Shcho z namy stalos?
Shcho z namy bude? Shcho z namy bude?