А нашто я, Боже, народжена

А нашто я, Боже, народжена,
Кедь не мам жадного потішіня?
Ані потішіня, ні лютости,
А лем я вше жию у старости.

Кебы моя мамка о тім знала,
Што я в своїм серці прожывала,
Істо бы надо мнов заплакала,
Нашто она мене виховала.

Мала-с ня, мамочко, затопити,
Мала я молода в біді жыти.
Од свойой младости в жалю жыю,
Кому я ся смутна пожалую?