Diohen

Zahasło switło lichtarja
I wkrały boczku,
W dorohu znow zowe zorja,
A jty ne choczu.
Szukaty w temrjawi ljudej –
Daremna sprawa,
Łjudej na riznosti idej
Rozwiw łukawyj.

Pryspiw:
Na tomu chto ne zmih mowczat,
Wże postarałys ljudy,
Tawro, jak Kajina peczat
I wsi hrichy Iudy.
Jomu i misce prypasły
U bożewilnij henno,
A zhodom lichtarja nesły
Za nym, za Diohenom.

Czomu pry sonjacznomu dni
Chowajutsja wid switła?
A w koroliwskomu wbranni
Nahoho baczat dity.
Czomu my szczyrymy stajem,
Jak dychajem na ładan?
I druh nam ruku podaje
Odyn, jakyj b ne zradyw.

Pryspiw