Muzyko, hraj

Muzyka wyhrawaje i żalju zawdaje,
Łyboń, sobi hadaje, szczo serce w hrudjach je.
A serce b’jetsja, płacze w natomłenych rukach,
Wono strumkom harjaczym kriz palci protika.

Pryspiw:
Muzyko, hraj, hraj, hraj!
Bo wże bilijut skroni.
Ne zupynjaj szałenych palciw bih.
Wże wydno kraj, kraj, kraj
Steżyny na dołoni,
To ż pospiszaj dohraty wse, szczo mih,
Poky szcze majesz czas...

Kriz samorobni hraty, rujiny sirych łyc,
Win znowu bude hraty pid pohljadom rusznyc.
Czy ty, muzyko, znajesz, po komu ty w żurbi?
Sohodni ty zahrajesz, a zawtra po tobi.

Pryspiw

...A szczo ż to ja?
Os, szczo dobri ljudy:
Ja huljaju, benketuju
W nedilju i w budeń.
A wam nudno! Żałkujete!
Jej-bohu, ne czuju.
I ne kryczit! Ja swoju p’ju,
A ne krow ljudskuju!

Pryspiw

Poky szcze majesz czas... (4)
Poky szcze majesz...