Kryk duszi

Nabihła weczirnja wtoma i chołod żene dodomu,
Ta nohy ne choczut dołaty znajomu put.
I chata moja uboha, i w chati nema nikoho,
Łysz wypyty czaju, i wpasty, i ne zasnut.

Pryspiw:
Kryk duszi...
W bajdużim prostori mandruje,
Win tut noczuje.
Kryk duszi...
Mene w pryrodi ne isnuje, ałe ja czuju:
Dusza moja kryczyt...

W jaskrawych wohnjach rekłamy pokynuti ditmy mamy,
Prostjahneni ruky, ałe ja ne maju, szczo dat.
Błukajut nemyti dity i prosjat, szczos zakuryty,
Jich oczi hołodni, nenacze u złych wowczenjat.

Pryspiw

Jakszczo ty ne wmijesz krasty – nedowho tobi propasty,
I, nawit, bez slidu na hrisznij ocij zemli.
Czy możesz ty wybyraty wid czoho tobi wmyraty –
Od widczaju, czy bez skorynky na holim stoli.

Kryk duszi...
W bajdużim prostori mandruje,
Win tut noczuje.
Kryk duszi...
Mene w pryrodi ne isnuje, czomu ż ja czuju,
Czuju, czuju, czuju...
Kryk duszi...
W bajdużim prostori mandruje,
Win tut noczuje.
Kryk duszi...
Mene w pryrodi ne isnuje, ałe ja czuju:
Dusza moja kryczyt... (3)
Kryczyt...