A żyttja – ce dym...

Ja pobaczyw nebo – na jakomu sonce wsmichałos,
Ja pobaczyw ruky, szczo tudy tjahnułys – i wpały.

Pryspiw:
A żyttja – ce dym, szczo mene dywuje i manyt,
A żyttja – rika, szczo tecze i w more wpadaje.

Ja pobaczyw syni ptachy, szczo łetiły nad mistom,
Zwerchu ja pobaczyw – te, szczo neznajome nam znyzu.

Pryspiw

Baczyw bidni ljudy obraz obstupyły – i płaczut,
Baczyw dywne more, szczo czerwonyj kolir mało.

Pryspiw (2)