Myt

Ja litaju switom,
Szczob nichto ne pomityw
Mene w swojij doli,
Ja zminjuju roli.
Baczu – comu wże dosyt,
Chaj po skłu chodyt bosyj.
A poetam, szczo wperti,
Dam natchnennja ta smerti.
Comu durnju do rany
Dam nebesnoji manny,
Comu suru z Koranu,
Comu sto hram durmanu,
Comu struny j hitaru,
Comu czobit u paru.
Do krutoho w awto
Pryjde sam did Pychto

Mene ne znaje nikoły j nichto...

Ja – myt, ja zminjuju wse!

Ja i slozy, i smich,
Baczu naskriz was wsich.
I wypadok, i rok,
Doli sprawżnij urok.
Chabariw ne beru,
Widnajdu i w Peru
Comu zołotu żyłu,
Comu chrest na mohyłu,
Comu zirku na łoba,
Comu muzyku Boba,
Comu m’jacz u worota,
Comu kljapa u rota,
Maju rizni prykoły,
Możu – bac – i ty hołyj.

Mene ne znaje nichto i nikoły...

Ja – myt, ja zminjuju wse!