Wesna

Łisom-połem ta j szyrokym,
Pomiż traw zełenych,
Pomiż jaworiw wysokych.
Tam wesna ide.
Nad tym połem nad szyrokym
Kruky hen krużljajut –
Tam odne odnoho ljudy
Dobri wbywajut.
Kruky hen krużljajut,
Łjudy dobri pomyrajut,
Kruky rado krjaczut,
Materi des płaczut.
Maliji kruczenjata
Oj sohodni budut syti,
A wysokiji trawy
Ta j połyti.
Oj ide ta wesna-krasna,
Jak jasne soneczko nam usmichajetsja.
De wona ide-stupa –
Kwity-trawy tam rozpuskajutsja.
Witrom swit ciłuje,
Ta j słowa zabuti szepocze,
Toj jiji ne czuje,
W koho kruky wyjiły oczi.
Czujesz
Jak spiwa w nebi żajworon?
De smert?
Je łysze wesna...
Oj szyrokym połem
Jde wesna-krasna, dobra sestro,
Spiwa-promowljaje:
"Niszczo ne wmyraje!"
Maliji kruczenjata
Oj sohodni budut syti,
A wysokiji trawy
Ta j połyti.