Zahowir

Jak wychodyło sonce
Iz-za lisu, z-za hir,
Na wijnońku zbyrawsja
Mołodyj bohatyr.
Batko ridnoho syna
Ta j zahoworjuwały,
Aby wistrja łychiji
Joho tiło mynały:
"Tam na mori Okyjani syńomu,
Tam na ostrowi Bujani dub stojit!
Pid korinnjam słowo moje schowane,
Kljucz na dni, zamok u nebi. Te nawik!"
Tryczi try roky bywsja
Mołodyj bohatyr,
Ta j żywym powernuwsja
Win u batkiwskyj dwir.
Jak zmużniły onuky
Ta j meczi uzjały,
Proty szabel ta łukiw
Syn czytaw zahowir:
"Tam na mori Okyjani syńomu,
Tam na ostrowi Bujani dub stojit!
Pid korinnjam słowo moje schowane,
Kljucz na dni, zamok u nebi. Te nawik!"
Łuhom-połem ta j krywawym
Chodyt Smert huljaje,
Ta zahybli duszi jari
Jak teje żyto zbyraje.
Szczo ż to sjaje, szczo pałaje,
Szljach jij zastupaje?
Te słowa stari-pradawniji
Szczo jich Nedolja omynaje.
"Zaw’jażu p’jat wuzliw ja
Na simoch na witrach,
Zmija hławy zaszyti
W maczuchynych wuzłach!
Zapłetit put-dorohu
Wistrju-łezu w rukach!
Ne znajty tobi, zbroja
Do tiła biłoho szljach!"
Jak wychodyło sonce
Iz-za lisu, z-za hir,
Na wijnońku zbyrawsja
Bojowyj komandyr.
Ne moływ, ne chrestywsja,
Ta zaszyw u szynel
Zahowir pradidiwskyj
Proty kul ta szabel:
"Tam na mori Okyjani syńomu,
Tam na ostrowi Bujani dub stojit!
Pid korinnjam słowo moje schowane,
Kljucz na dni, zamok u nebi. Te nawik!"