Majże harnyj

Znajesz, małyj, ty mene nadychajesz,
Ty, majże popawsja, ałe ne tikajesz, ałe ne tikajesz...
My zowni dałeki, ta błyzko dumkamy,
Na dolju ne schoże, ta szczos je miż namy, szczos je miż namy...
Ty "+", a ja "-", ty deń, a ja – nicz, ty deń, a ja – nicz...
Ty – skeli, ja – sonce... Ty – skeli, ja – sonce, sonce...
Ne obpałys, ne obpałys...

Pryspiw:
Ty znajesz, ty majże harnyj, ty majże unikalnyj,
Huljajesz takyj szykarnyj, i łed wulharnyj,
Nawczy j mene tak!

My żadibno w neba pocupyły oczi,
Ty, w pryncypi, super, ta czy ja tebe choczu? Pytannja: czy ja tebe choczu...
Napewne, wse ż ni, prosto wynna wesna,
Ty sam rozumijesz – tut sensu nema, tut sensu nema...
Nasnywsja, czy buw tut nasprawdi, ne znaju... nasprawdi ne znaju,
Ta zapach twij dosi czomus pam’jataju...
Czomus, zapach twij pam’jataju!

Pryspiw:
Ty znajesz, ty majże harnyj, ty majże unikalnyj,
Huljajesz takyj szykarnyj, i łed wulharnyj,
Nawczy j mene tak!
Nasprawdi, ty duże harnyj, ty majże idealnyj
U wsomu takyj szykarnyj, i łed wulharnyj,
Obijmy mene!