Kałyno, kałyno

Nawesni dibrowa-maty odjahła tebe
U jasni zełeni szaty, nebo hołube,
A szczob wesny ne ziw’jały kałynowiji,
Biłym cwitom procwitały kuczeri twoji.

Kałyno, kałyno, zełena i biła,
Je chłopciw bahato – odnoho ljubyła.
Kałyno, kałyno, zełenyj rozmaju,
Ja swoho odnoho do wiku kochaju.

Wże u wyrij za pokosy lito odlita,
Po dworach usich roznosyt osiń zołota
Dlja żinok – zapasy czysti, dlja diwczat – winky,
A czerwoneje namysto – dlja kałynońky.

Kałyno, kałyno, czerwone namysto,
Chaj chłopci ne chodjat do mene nawmysno.
Kałyno, kałyno, czerwonyj koralju,
Ja swoho odnoho do wiku kochaju. (wes kupłet – 2)