Błahosłowenna bud

Z rodu-płemeni my szczyri ljudy,
Bo ljubow’ju zatuljały hniw.
Wirnych druziw my serdeczno ljubym
I ne prokłynajem worohiw.
Z rodu-płemeni my robotjaszczi,
Z rodu-płemeni my siwaczi,
I wid szczastja, wid zemnoho szczastja
My znajdemo zhubłeni kljuczi.

Pryspiw:
Błahosłowenna bud, wkrajinska chato,
Szczo hrije naszi duszi, naszu płot.
Ni, wże nichto ne zmoże widibraty,
Te, szczo nam daw, nawiky daw Hospod.

Z rodu-płemeni w nas krow harjacza,
Brały szablju my ne raz swoju,
Nedruh znaje, ljutyj nedruh baczyw,
Naszu syłu w krewnomu boju.
Krywdy my napyłysja do bolju,
Buw nasz kraj w rujini ta wohni,
Ta, chto pastku stawyt naszij woli,
Skażemo: ne buty comu, ni!

Pryspiw (3)