Pisnja pro wczytelku

Soneczko wstaje i szumyt trawa.
Baczu steżku, de prochodysz ty, ridna ty.
Wczytelko moja, zore switowa,
Zwidky wyhljadaty, de tebe znajty?

Na stoli łeżat zoszyty mali,
Ditwora szczebecze zołota-zołota.
I łetjat-łetjat w nebi żurawli,
Dzwonyk niby kłycze w mołodi lita.

Skilky pidrosło j połetiło nas
Na szljachy zemli w jasnu błakyt, u błakyt.
A dlja tebe znow ta doriżka w kłas,
Pid wiknom u szkoli jawir toj znow szumyt.

Dwoch syniw twojich uzjały fronty,
Wojuwały, ne liczyły ran, tjażkych ran.
W partyzansku nicz posywiła ty,
Jak w morozy sywi nepożatyj łan.

Znow szczebecze juń i szumyt trawa,
Piznaju tebe ja pry wohni w naszi dni.
Wczytelko moja, zore switowa,
Na Wkrajini mylij, w ridnij storoni.