Tecze riczeńka

Tecze riczeńka, newełyczeńka,
Skoczu, pereskoczu.
Oj widdaj mene, moja matinko,
Za koho ja schoczu.

Mat widdawała, mat widdawała,
Doczci howoryła:
"Idy docz rodna, idy nawsihda,
Szczob ne prychodyła".

Ne prychodyt rik, ne prychodyt dwa,
Na tretij schotiła.
Perekynułas w sywu zozulju,
Wzjała j połetiła.

Łisom łetiła, hiłlja łomała
Biłymy rukamy.
Czerez połe jszła, hirko płakała
Dribnymy slozamy.

Jak pryłetiła w wysznewyj sadok,
Siła na kałynu,
Ta j stała kuwat, stała zazywat
Wsju swoju rodynu.

Sydyt matinka kraj wikoneczka,
Rusznyk wyszywaje,
A najstarszyj brat na podwir’jaczku
Kulju zarjadżaje.

Oj pozwol meni, moja matinko,
Cju zozulju wbyty,
Bo wona kuje, żalju zawdaje,
Tjażko pereżyty.

Ne pozwolju ja, ridnyj synu mij,
Tu zozulju wbyty,
To moja doczka, a twoja sestra,
Treba pereżyty.