Hore

Stałosja wse tak jak mało buty
Ne dowhe nawczannja u straty remesliw
(Tohorochonoho) u strasznu i wełyku
I (nepostrenene) okryky sliz
Nerozumijuczy niczoho ljudska pustelja
Radiła j hadała szczo swjato sprawljała
A dekilka porucz bezporadno stojały
I wtratywszy nadiju newpynno rydały

Znow i znow widbuwajetsja cja podija
Donyni zradczujut ljudej za sribła dzwin
Znowu ljudy u skruti wtraczajut nadiju
Spodiwannja swoji pokładajut na tlin
I dosi carjuje zazdroszczi j złoba
J pani koryst jak zawżdy na tron obyrajut
Ta nemaje toho szczo prychowaty można
Tomu nebesa nad zemłeju rydajut