Czujesz, mamo

Ridna mamo, dobra ty moja neńko,
Mamo, mamo, wyszeńko biłeńka.
Czujesz, mamo, horłycja meni znowu
Nahadała dawnju pisnju kołyskowu.
Mamo, mamo, horłycja jak ty sywa
Prolita kriz lita dawnim spomynom szczasływa.
Czujesz, mamo, bilszoho nema dywa
Za pisni, szczo ty dała jak paporot cwiła.

Pryspiw:
Szczo buło – widbuło, nacze snih zijszło,
Nacze son perejszło mołode czoło.
Szczo buło – widbuło za tumanom lit,
Tilky ty jak todi rozwydnjajesz swit.
Szczo buło – widbuło, a tebe zowu,
Zapytaj, zapytaj czy ja tak żywu?
Czujesz, neńko moja, wiczna pisnja ta,
Szczo z dytynstwa nesu czerez wsi lita.

W poli, mamo, z pisni prorosło żyto,
Bude, mamo, nasza pisnja żyty.
Mamo, mamo, pisni kraj twoho polja,
Wicznyj son sołdata bereże topolja.
Mamo, mamo, kraj slozy twoho bolju,
Ty meni po wijni daruwała szczastja-dolju.
Czujesz, mamo, uczyny ż moju wolju:
Doky swit w mojim wikni daruj swoji pisni.

Pryspiw