Inkwizycija

Udeń na płoszczi zibrawsja ljud i tam wohoń rozweły.
W weczirnij stati newynnych dusz żorstoko prokljały,
Żorstoko prokljały.

Ostannja spowid dwoch widom jde, proroczat dolju swoju.
Rozsypłe karty straż-wdiwec i kyne do wohnju,
I kyne do wohnju.

Wdwiczi bilsze strachu nadchodyt u mozok,
Koły rachujuczy żertw staty w czerhu ne choczesz nijak,
Kryky w jurbi, słowa ostannich proroctw
Żadat myttjewoji pomsty tym, chto siw pry wohni na żart.

Wony zawżdy z nebes kryczały, bo z dymom rozijszłys.
Nesterpnyj bil w sobi schowały w czużych oczach molby
I żodnych sliz ne zdały łycja, łysz natowp obweły.
Zdijnjałys wwys, jak chyżi ptyci i swjato na zemli. Jeretyky...