Ja kożen deń

Toj deń, koły moja dusza pobaczyła tebe
I w serci zapałyłasja wesna,
I do teper wona pała.
Twoho dzwinka czekaju, jak w perszyj raz,
Stoju, ne znaju szczo kazaty,
I twij awtohraf w mene na ruci –
Win hrije serce j duszu meni.

Pryspiw:
Ja kożen deń żywu
Nadijamy, iljuzijamy, mrijamy.
Ja kożen deń żywu.
Szcze poczekaju myt,
A może ty pryjdesz?
Możływo,
Ty mene do sebe znow wizmesz?

Pro tebe ja spiwaju w usich pisnjach swojich,
Swoju ljubow do tebe ne zhublju,
Chocz, może, bilsze ne widczuju smaku hub twojich,
Ałe ty znaj, szczo ja tebe ljublju.
Łjublju tebe ja bilsz za wse,
Łjublju j ne możu zupynytys.
Moja ljubow do tebe wże dawno żywe,
Chiba tak może wse skinczytys?

Pryspiw

Szcze poczekaju myt,
A może ty pryjdesz?
Możływo,
Ty mene do sebe znow wizmesz?

Szcze poczekaju myt,
Szcze poczekaju myt,
Możływo,
Ty mene do sebe znow wizmesz?