Mama

Zamist choroszoji powedinky w dytynstwi
Nepohana pisnja, koły podorosliszaw,
Fame, Wowa zi Łwowa dlja mam!

Ty nazywajesz Boha batkom, ja Boha mamoju nazywaju,
I w mojich dumkach odne uperedżennja znykaje.
Ty nazywajesz słowom "Mama" najdorożcze dlja sebe,
Ałe dlja Boha sotni inakszych imen u tebe,
I wzahali na imenach zacykłeni bilszist z nas,
Chocza, mabut, mama wsim kazała ne raz:
Zwertaj uwahu ne na nazwu, a na te, szczo widczuwajesz
Po widnoszennju do kohos, szczo ty nazywajesz.
I takyj pidchid meni ciłkom do wpodoby,
Ja dowirjaju mami, ja buw czastynoju jiji utroby,
Mama pikłujetsja pro te, szczo je kraszczym dlja mene,
Ta dozwoljaje samomu wyriszuwaty probłemy,
Dopomahaje i wboliwaje, ne wtruczajuczys,
Radyt i nastanowljaje, ne obrażajuczys.
Ja tiszusja, szczo wsi my braty i sestry,
I w nas batky ti sami, peredaju prywit tatu i mami!

Pryspiw:
Mama ridna i kochana! (najridnisza!)
Wy probaczte, (probaczte, bud łaska) szczo buw ne uważnyj,
Znaju, Wy (znaju Wy) mołyłysja za mene (szczoranku i szczonoczi),
Ridna moja nene, nene!
Mama ridna i kochana! (najridnisza!)
Wy probaczte, (probaczte, bud łaska) szczo buw ne uważnyj,
Znaju, Wy (znaju Wy) mołyłysja za mene (szczoranku i szczonoczi),
Ridna moja nene, nene!
Mama! Mama! Mama!

Mama, błakytne nebo – pljama,
Jakszczo joho poriwnjuwaty z twojimy oczyma,
Wony tak samo dywljatsja na mene, nene,
Jak kołys na nemowlja, jake ty narodyła,
Jakomu dała im’ja.
Ja podorosliszaw, kudy b ne pospiszaw,
Ne zabuty meni twoju łaskawu posmiszku,
De mene ne zakyne żyttja moho steżyna,
Ja załyszatymus zawżdy twojim synom.
Choczu, szczoby ty zawżdy buła szczasływa:
Sohodni, zawtra i koły stanesz sywa.
Matinko, ja duże tobi wdjacznyj,
Probacz meni za te, szczo buw ja neobacznyj,
Jak Sahajdacznyj,
Szczo prominjaw żinku na tjutjun ta ljulku.
Mene wychowała ty, ja wyris ne w prytułku,
Probacz za slozy, szczo ty prołyła czerez mene,
Tobi do wiku wdjacznyj, ridna moja nene!

Pryspiw