Zmija

Szczo zranku prokynus, to zhadaju pro neji –
krasunju taku myłu, harnu i wrodływu.
Szczo wdeń, de b ne buw, to ja baczu jiji u witrynach
Wełykych ta szykarnych mahazyniw.
Szczoweczora ja postijno po stinach
Maljuju cju diwczynu – wona moja jedyna,
Bo dlja mene i sercja moho wona zwirjatko myłe...

Pryspiw:
Wona zmija, moja mamo.
Zbereży mene wid neji...
Wona zmija, moja mamo.
Zabery mene wid neji...

Ja ne splju, bo ja baczu krajinu, de schodyt sonce,
Szczo swityt u wikna kimnaty.
Tam, u krajini wirsziw, na hori Fudzijami,
De witer, de skeli i ptachy,
Tam, de kinczajetsja wse i poczynajetsja nowe żyttja
I nowe swjato, tam musyła buty i ty...

Pryspiw