Nadija

Czuju hołos iz prekrasnoho dałeka,
Hołos czystyj, jak switankowa rosa.
Czuju hołos, ce z dobrom łetyt łełeka,
Ce darujut nam nadiju nebesa.

Pryspiw:
Z nadijeju na zawtra, de bude wse prekrasno,
De swityt sonce jasne, de je majbuttja.
Tam bude żyty mrija, ljubow, nadija j wira,
Bude do wsich dowira, a ce i je żyttja.

Czuju hołos iz prekrasnoho dałeka,
Szczo pytajetsja: "A chto ty w switi je?",
Ja ne znaju, ałe ż biłyj mij łełeka
Prylitaje i nadiju nam daje.

Pryspiw

Ja tak choczu szczob zemlja krużljała wiczno,
Szczob łełeka ditok w kożen dim prynis.
Ja tak choczu, szczoby muzyka odwiczna,
Zihriwała wsich, szczob parostok proris.

Pryspiw