Wesno moja!

Ja jiji szukała – ne znajszła,
Ja jiji czekała – ta j darma.
De ż ty zabłukała, wesno moja?
Ta j sama ne znała, szczo to ja.

Mowy ani słowa, tycha woda.
Tam moja dibrowa zełena.
Kwitka rozcwitaje, wesno moja!
Mabut wona znaje, szczo to ja.

Tychaja rozmowa, zorjana nicz...
To – ne moji słowa, jasna ricz.
Pisnju zaspiwaje radist moja!
Tilky serce znaje, szczo wesna!

Pryspiw:
O-o-o!
Hej-ja!
O-o-o!
Wesno moja!