Ja pryjdu

Czomu dejaki ljudy łajno?..
Chocz ja i sam takyj.
Ałe ż pam’jataju, jak wse buło,
Koły załyszałys odyn na odyn!..
Ne szukajuczy heroja u sobi,
Ałe, znały napewno, szczo w słowi
Bahato szljachiw, ta chybnoho żodnoho,
Wsi widstojały – odyn za odnoho!..
Jak by ż tak buło,
To żodnoji pomsty ne treba buło b,
Szczob dowesty zakinczenym pokydkam
Smak peremohy, ta włucznist nahody!..
Zakony pryrody.
Tak, ja – żebrak;
Czyj smak na mojich hubach łyszywsja nazawżdy?..
Ja widswjatkuju twoju peremohu,
Jakszczo ty zi mnoju!..

Czomu dejaki ljudy ne znajut,
Szczo cinnist żyttja same w tomu, szczo majut?..
Każut: wony – łajno, żyttja – kino,
Smittja – ce siryj socium,
Szczo dowkoła nych,
Ti, szczo striljajut w spynu.
Os jak zgwałtuwałos nasze stanowyszcze!..
Pasowyszcze sirych fraz, sirych dumok,
Sirych ljudej ostannij krok.
Szczo bude dali z namy?..
Szczo bude dali z cym switom?..
Wże nichto nikomu ne spromożnyj dopomohty.
I chocz ja ne Boh, ałe ja pryjdu,
Szczob pokazaty tobi, chto je ty!..

Ty czekaj mene, koły ja pryjdu,
Tudy, de nema.
Ty czekaj mene, koły ja znajdu,
De trywaje polityczna wijna.
Znaj, znaj, znaj,
Ja pryjdu.

I os, jak zawżdy,
Finał ne dywuje, niszczo ne rjatuje,
Łjudy rozkazujut, szczo wony stomłeni.
Sami wynni w tomu,
Szczo cym switom obrobłeni!..
Hrajutsja u schowanky zi swojimy możływostjamy,
J sami stajut pożywoju dlja chyżych istot;
Zrikajutsja swojich wiruwań.
Pryncypy stajut poważnisze wsoho,
Relihija wże ne jawljaje soboju absoljutno niczoho!..
Os nasz swit,
Trymaj cju mljawu kartynku!..
I, jakszczo ty zhoden, szczo ce raj,
To ty znowu prohraw u comu pojedynku!..

Ja pryjdu tudy, tudy, de mene nema,
Ja pryjdu tudy, de trywaje polityczna wijna.
Pryjdu tudy, tudy, de mene nema,
Ja pryjdu tudy, de załyszyłysja taki ż jak ja.