Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Anheły Bożi – j ti ne znajut ptacha
Mojich bezodeń. Ty zabrała krow.
Amur mene, jak szmarkacza, zborow.
Łykuj, mała! Ja w serci maju cwjacha.
Ity wijnoju na Moskwu czy ljacha –
Jake ce szczastja suproty okow
Nudhy i tuhy. Ja szaliju, mow
Efijop skażenyj. Toskno meni, bljacha!
Bodaj ty stała baboju staroju,
Ohydnoju, bez nosa i zubiw,
Rachubo moja, zhubo bisnuwata!
A wse, szczo majesz, – je łyszeń diroju,
Kotru ja, hrisznyj dureń, poljubyw.
Anu tebe do kata – twoho tata!