Większa czcionka | Mniejsza czcionka
My rozdały słowa
My wynajszły switło
Ta nikomu wono ne stane w pryhodi
Tiło jak irżawa struna
Tjahnetsja wwerch
Ubohymy mrijamy bez żodnoho zmistu
Zupynys i dychaj w powni hrudy
Daj oczam pobaczyty sebe
W comu carstwi skoro nas ne bude
Koły nebo spaljat – ty zabudesz wse
Zabudesz wse!
Tiń posmichajetsja kwoło
Hnyłymy zubamy
Wona prohryzaje naszu wiru
Witer pronyzuje spokij
I znosyt wsju sławu
Pro ljudej, jaki nesut łancjuhy
Sonce – ty jedynyj prapor
Ty jedyna prawda na zemli
My uże jdemo, my jdemo na płachu
Zupyny nas i spały wse szczo znajem (wtratym) my
Son dowżynoju u wicznist
Nas pohłynaje duże dawno
My znajem pro te, szczo ciłyj swit spyt
U jaszczyku z napysom: "Biła bajdużist"
Son doriwnjuje – smert
Toż widkryj swoji oczi
Wstań na nohy i podywys
Na probłysky nowoho dnja
Dychaj!
Ty szcze żywyj! (2)
Dychaj!
Ty szcze żywyj (2)
Zołoto i dno
Rana
Sribna zmija
Hra z Bohom
Czornyj znak
Era nihilizmu
Im’ja
Ty szcze żywyj