Wesna ta osiń

Buła b z toboju ljubyj deń pry dni,
Hołubyła b twoji poszljubni sny,
Ałe moje wesiłlja nawesni,
Twoje wesiłlja pizno woseny.

My stojimo na riznych berehach,
Twij u wohni, a mij u jarych kwitach,
Jak dni pochyli chwyli probiha,
A pomiż namy wicznyj ostriw lita.

Pryspiw:
Bo szczoroku myłyj, to wesna, to osiń,
Jich czomus tak ważko obijty,
My ż dawaj u lita zustriczi poprosym,
Chaj nas powinczaje serpnem zołotym.

Ja z oseni pidu nawstricz tobi,
A ja nawstricz tobi pidu z wesny,
Bo szczo meni wesiłlja woseny,
Bo szczo meni wesiłlja nawesni.

Ponad wysokych kroniw jaworiw,
Mow dwa persteni u weczirnju wodu,
Pokotjatsja na zemlju dwi zori,
Po prysmerkowim schyli neboswodu.

Pryspiw