Ne wse tak pohano

Ty szczos beresz sobi na zhadku
I czekajesz kincja,
Chocz ne buło szcze i poczatku
Tobi nabrydło żyttja...
Ałe ne wse tak pohano,
Ja ne zabuw twoji słowa:
"Ne u wsich u serci rany,
Ne wsich bołyt hołowa".
Dawaj załyszymos soboju,
Diznajemosja, chto my je.
Łysz ja i ty, łysz my z toboju,
A swit, jak hnyw, chaj i hnyje...

Pryspiw:
Naszi duszi znajdut odna odnu,
I zabłukajut u chmarach chołodnych...
I wnyz dywytys budut w poloti,
Jak swit budennyj potopaje w bołoti.

Ta powertajuczys na zemlju,
Slid pam’jataty pro nasz czas,
Chocz pobudujemo my hreblju,
Nazdohanjatyme win nas...
My budem płakaty j smijatys,
My budem padaty i jty.
Pid switom budemo whynatys,
Staratys po łajni płysty.
Ta wse zakinczujetsja dobre,
My rozhrebem żyttjewi chaszczi.
My wyżywem, bo my chorobri.
Diznajemsja, szczo znaczyt "szczastja".

Pryspiw