Pisnja smutku

Chmarno za wiknom
I w duszi takoż chmarno...
Ne zihritys wynom,
Usi starannja marni...

Znowu za wiknom doszcz
I w duszi zwonu zływa...
Czystyj arkusz wizmu,
Napyszu, szczo ja szczasływa!

Ja hitaru wizmu
Ta po strunach projdu,
Chaj łetyt w nebesa
Pisnja smutku moja...

Ta jak pryjde switanok,
To w duszi poswitlije.
Jak zhadaju toj ranok,
Sonce znowu zahrije

A hitara moja ne zamowkne nikoły...
Sribłom strun i akordiw temrjawu rozirwu.
Te, szczo tworytsja w switi i mene nawkoło
Wykładu w pisni usju duszu swoju.