Zaprohramowani

Ty baczysz schody, to pidijmajsja wże do nych.
Ja znaju zmożesz! Wony dlja tebe, ne dlja nych.
Ty baczysz switło, prjamuj do ńoho ne dywys nazad,
A prjamo. Z nesprawedływistju myrys.

Nechaj odyn ty proty ciłoho narodu,
Zate ty sprawżnij, nichto ne znaje twoho kodu.
Ty ne pidrobka i żyttja twoje ne kazka.
W tebe łyce, w toj czas jak w inszych maska.

Ty żywesz, a inszi prosto tut isnujut
Własne żyttja takymy krokamy rujnujut.
Ty żywesz, a inszi prosto tut isnujut
Krokom za krok wony żyttja swoje rujnujut.

A de ż toj zmist?
Żyttja rozkłasty po hodynach,
Switu ne baczyty,
Czy diznawatysja w nowynach,
Szczo, de stałos
I chto u comu wynen,
Szczo diwczyna czy chłopec
Z mosta w riku porynuw?

Zaprohramowani ciłe żyttja os tak prożyty,
Zaprohramowani, a potim joho wraz ob zemlju ta j rozbyty.