Łjubow – chworoba

Strach obijnjaw moje serce,
Ja wzjaw kljuczi wid duszi swojeji,
Zakryw tam ljubow na mertwo
Łjubow do diwczyny mojeji!

Ja ne widdam jiji nikomu,
Łjubowschowana w mojij duszi,
Cja chworoba newylikowna,
Wona zdijsnjuje mriji moji!

Niszczo nas ne zmoże rozłuczyty,
Newidstań, ni chworoby, ne zło,
Budemo odyn odnoho ljubyty,
Nezważajuczy ninaszczo.

Wse ja skazaw, szczo skazaty chotiw,
Cijeju pisneju serce zihriw,
Dumky pro kochannja mene zihriwajut
I meni żyty dopomahajut.