Tramwajni etjudy

Jichało szczastja w porożnim tramwaji,
Sydiło u krisli prynyszkłe j sumne.
Kohos w zmerzłe wikno wyhljadało,
W zmerzłe wikno wyhljadało.
Kohos wyhljadało, a może, j mene?

Porożnja "czetwirka", "czetwirka" porożnja –
W nij Win i Wona, weseli j sumni.
Zachodte nawszpyńkach – ne treba ljakaty,
Nawszpyńkach – ne treba ljakaty
Tiń jichńoho szczastja, widbytu w wikni.

Dwa dywnych tramwaji je w naszomu misti.
Chocz trochy uwahy – pobaczysz ty jich.
Odyn z nych – wesełyj: radije, smijetsja.
A druhyj – sumnyj: tycho tużyt i płacze win.

W odnomu natowpi szczastja zhubyłos,
Wono ne szukaje nikoho nide.
Wono w tramwaji sobi posełyłos,
W tramwaji sobi posełyłos –
I dobre jomu u tramwaji otim.

A w druhomu tomu, de wikna zamerzli,
De witer tepło iz duszi wyduwa,
Peczal prytułyłas u siromu krisli –
Tramwaju sumniszoho w switi nema.

Jichało szczastja w porożnim tramwaji,
Sydiło u krisli prynyszkłe j sumne.
Kohos w zmerzłe wikno wyhljadało,
W zmerzłe wikno wyhljadało.
Kohos wyhljadało, a może, j mene?