Oj u cim dwori dwa-try koroli

Oj u cim dwori dwa-try koroli,

Pryspiw:
Hej, daj, Boże.

Dwa-try koroli ne z ceji zemli.
Ne z ceji zemli, a z wenherskoji.
– A szczo nam narczesz, perszyj korolju?
– Oj ja wam narczu jasne soneczko.
Ta jak wno zijde w nedilju rano,
To wradujutsy cerkwy, prestoły.
Cerkwy prestoły, wsi sztyry dzwony.
– Szczo ty nam narczesz, druhyj korolju?
– Oj ja wam narczu ta droben doszczyk.
Ta jak win spade try razy na rik,
Try razy na rik misjacja maja,
To wradujutsy żyto j pszenycja,
Żyto, pszenycja j wsjaka pasznycja.
– Szczo ż ty nam narczesz, tretij korolju?
– Oj ja wam narczu ta jasen misjac.
Ta jak win zijde temnoji noczi,
Temnoji noczi, des opiwnoczi,
To wradujetsy hist u dorozi,
Hist u dorozi, a woły w wozi,
Wsja zwirka w poli, a rybka w mori.