Hej, po hori, po wysokij hołuby litajut

Hej, po hori, po wysokij hołuby litajut,
Ja harazdu ne zaznała, lita sy mynajut.
Ne zaznała, ne zaznała ta j ne budu znaty,
Po czim że ja lita swoji budu spomynaty?
Cy ja w’jiła, cy ja wpyła, cy-m krasno chodyła?
Kilko mojich tych rozkosziw, szczo-m sy nabidyła.
Oj maju ja dwa wołyky, obydwa syweńki,
Ta jak sjadu ta zdohonju lita mołodeńki.
Zdohonyła lita swoji na kedrowim mosti:
– Oj wernitsy, lita moji, chot do mene w hosti.
– Chiba my by durni buły, rozumu ne mały,
Szczoby my sy do staroji nazad zawertały.
Ta jak że nam dobre bude, my tja nahadajem,
A jak że nam ta j złe bude, my tja zanechajem.