Oj kryknuły orły

Oj kryknuły orły
Po syńomu morju.
Zapłakały chłopci-mołodci,
Sydjaczy w newoli.
Ne tak zapłakały,
Ot jak zatużyły:
– Oj szczo ż bo my, pane-brate,
W boha zasłużyły.
Oj czy to wid boha,
Oj czy wid hromady,
Szczo wzjały nas spered paniw
W rekruty zabrały.
– Dawaj, sockyj, poczty,
Koni dobirniji,
Powezemo do pryjomu
Chłopci mołodiji.
Ne powezły ż wony jich
Bytymy szljachamy,
A wzjały jich ta powezły
Temnymy łuhamy.
Wzjały jich, powezły
Temnymy łuhamy
A za nymy wartiwnyky
Ta wse z buławamy.
A de stanut na nicz –
Wikna zabywajut.
Ani batka, ni matusi
Do nych ne puskajut.
Oj prywezły wże jich
Ta w Bałtu pid bramu:
– Stanowitsja, brawi chłopci,
Ta wsi w jidnu ławu.
Stanowitsja, chłopci,
Dokupy płeczyma,
Pohljadajte na djadjuszku
Myłeńko oczyma.
Obizwawsja chłopec
Ta z perszoji roty.
Spałkuwały, zbyły płeczi
Bidnomu syroti.
– Och, naszi batky,
Wy, naszi djadjuszky,
Ne byjte nas, ne łajte
Wczit że nas nauky...