Oj zadumaw, zahadaw

Oj zadumaw, zahadaw,
Ne do mysli żinku wzjaw.
Pidu w wijsko służyty,
Niż z pohanoju żyty.
Na horodi w łobodi
Pasła diwka łebedi.
A pohnała do wody, –
– Pyjte wodu, łebedi.
– A wże ż bo my ta j pyły
W czystim poli dowoli,
Za horodom riczka jde,
Za riczkoju spław pływe,
Za riczkoju spław pływe,
A za spławom smert ide.

– Smerte ż moja doroha,
Po koho jdesz wid boha?
Wizmy moju myłuju,
Szcze j dytynku małuju.
Ja daremne ne schoczu,
Sribłom złotom zapłaczu!
– A ja sribła ne pryjmu,
A myłuju j tak wizmu.
Wizmu twoju myłuju,
Szcze j dytynu małuju
Pochowaju u sadu
Szcze j rożeju obsadżu.
Skażut ljudy, szczo kochaw,
Szczo w sadoczku pochowaw.
Skażut ljudy, szczo ljubyw,
Szczo rożeju obsadyw.