Oj son, maty, oj son, maty

Oj son, maty, oj son, maty,
Son hołowońku kłonyt.

Za kozakom diwczynońka
Bili ruczky łomyt.

Zhotuwała diwczynońka
Dwi weczerońky rużnych.

Oj perszaja weczerońka
Ta szalwija ta ruta,

A druhaja weczerońka
Ta trutyznońka ljuta.

Sydyt kozak kinec stoła
Joho serdeńko b’jetsja,

A diwczyna kraj poroha
Iz kozaka smijetsja:

– Tohdi ż tobi, kozaczeńku,
Sja weczera mynetsja,

Jak u polju kraj dorohy
Suchyj dub roziw’jetsja.

A wże ż toho suchoho duba
Ta j uże j porubały,

A wże ż toho kozaczeńka
Na mohyli pochowały.