Moja ljubow, moja nenawyst...

A ja czesna diwczyna – pro sebe dbaju,
Błyzko do sebe nikoho ne pidpuskaju.
Bo pidpuskaty meni zaboronjaje
Toj, chto mene ochoronjaje!
Toj, chto mene zachyszczaje wid inszych.
Toj, chto hroszi daje – koły mensze, koły bilsze.
Toj, chto kupyt meni i kwartyru, i maszynu.
Toj, chto maje na ce wahomu pryczynu.
Bo win ljubyt mene, bo win chocze mene.
Win zarady mene zemlju perewerne.
Wsi moji zabahanky zadowołyt ochocze.
Win bahato daje... Ałe szcze bilsze chocze!

Pryspiw:
A ja nenawydżu sponsora!
Zate ljublju mecenata!
A ja ljublju mecenata!
Zate nenawydżu sponsora!

A ja widomyj sportsmen, ja hoły zabywaju,
Ja szwydko bihaju, ja wysoko strybaju!
Duże ridko prohraju, czasto peremahaju!
Wysokych rezultatiw u sporti dosjahaju!
Moje tiło wkryte szramamy – ce moji widznaky,
Bo ja zawżdy u hri, ja na wistri ataky.
Ja nikoły nadowho ne zasydżujus na ławi,
I tomu ja postijno kupajusja u sławi.
Ta pohljań na moju formu, baczysz – szczos take tenditne?
Ce moje im’ja – nikomu ne pomitne!
A os cju wełyku bljambu, szczo wydno zwidusjudy?
Ce sponsor swij znak meni powisyw na hrudy!

Pryspiw

A ja skromnyj artyst, ja tworcza ljudyna.
Tak, u mene je kwartyra, u mene je maszyna.
I ja wsim takoju zirkoju wełykoju zdawawsja,
Ta, na swoju bidu, ja zi sponsorom zw’jazawsja...
I win wczyt mene żyty, win wczyt mene spiwaty,
De i szczo howoryty, de i jak wystupaty.
Jomu wże ne potribna niczyja dopomoha,
Bo win wże hotowyj pryriwnjatysja do boha!

Pryspiw