Większa czcionka | Mniejsza czcionka
Oj ty, diwczyno, z horicha zernja,
Czom twoje serdeńko – koljucze ternja?
Czom twoji ustońka – tycha mołytwa,
A twoje słowo ostre, jak brytwa?
Czom twoji oczi sjajut tym czarom,
Tym szczo zapaljuje serce pożarom?
Oj, tiji oczi temniszi noczi,
Chto w nych zadywytsja, soncja ne chocze!
Tebe wydajuczy, ljubyty muszu,
Tebe kochajuczy, zahublju duszu.
Oj ty, diwczyno, jasnaja zore!
Ty moji radoszczi, ty moje hore!
Oj ty, diwczyno, jasnaja zore!
Ty moji radoszczi, ty moje hore!
Dumy moji, dumy moji
Czom dub ne zełenyj
Weczir nadwori
Hude witer welmy w poli
Ne szczebeczy, sołowejko
Powij, witre, na Wkrajinu
Oj ty, diwczyno, z horicha zernja
Czom, zemłe moja
Czornjawaja Iwanka
Czorniji browy, kariji oczi
Misjac na nebi
Dywljus ja na nebo
Tam, de Jatrań kruto w’jetsja [1]
Czornomorec
Jichaw kozak za Dunaj
Horiła łypka
Stojit hora wysokaja
Zaszumiły lisy
Nicz jaka misjaczna
Bida polku spokusyła [1]
Tam, pid Łwiwskym zamkom [1]
Jak iszow ja z Debreczyna