Łuskunczyk

Ty ne zijszow w weczirnij czas...
Bez tebe deń wmyraw sohodni,
I sonce schodyło w bezodnju...
Ty ne zijszow.
Ty ne zijszow w weczirnij czas –
Tebe, zdawałos, żdało more,
Bez tebe zachid smutno has –
Ty ne zijszow.

Pryspiw:
Ałe ne hasły skeli hir,
I wse dywyłysja w prostory...
I dowho jich ostannij zir
Szukaw tebe i has u mori. (2)

Ty ne zijszow w weczirnij czas...
Dlja tebe sonce wże pohasło.
I sumno, sumno deń pohas –
Ty ne zijszow.
Ty ne zijszow w weczirnij czas,
Tebe, zdawałos, żdało more,
Bez tebe zachid smutno has –
Ty ne zijszow.

Pryspiw

Buło tak zawżdy i zawżdy bude –
U mrijach swojich potonut ljudy...
Buło tak zawżdy i zawżdy bude –
U mrijach swojich...

Pryspiw:
I znow, i znow ne hasnut skeli hir!
I znow, i znowu dywljatsja w prostory!
I znow, i znowu jich ostannij zir –
Ne znajde tebe i zhasne u mori! (3)