Zamist soncja

Jakby mohła swityty zamist soncja...
Jakby mohła stojaty wyszcze hir...
Ja b ne piszła do temnoho wikoncja
I swiczku b ne rozhojdała za nicz.
A tak prorok roztopytsja na tlinnja.
Ostannij doszcz, jak łew zaliz pid korcz –
Piszow do tmy rozljuczenoju młoju.
Zhoriła swiczka. Wypyła wyna.

Pryspiw:
Taka rusałka, de wona wże, de?
Teper wona podibna do trawyny –
Bez hołowy, bez ruk, odna noha.
Na temnyj misjac karti korolja –
Wona spiwaje wowczoju tuhoju – taka rusałka. (2)

Na chmuri browy czornoji kałyny
Hotowyj wpasty hrad. Jiji nema...
U nych je troszky neba i je zirka,
Szczo oswityła swit. A jich nema.
Jakby mohła swityty zamist soncja...
Jakby mohła stojaty wyszcze hir...
Ja b ne piszła do temnoho wikoncja
I swiczku b ne rozhojdała za nicz.

Pryspiw

Wona spiwaje wowczoju tuhoju, taka rusałka.
Wona spiwaje wowczoju tuhoju...

Pryspiw

Wona spiwaje wowczoju tuhoju, taka rusałka...