Wesna

My chodym wułycjamy mista odnoho
W odnij kaw’jarni w nas Amur puskaje striły
I ne zliczyty skilky wże buło nahod,
Szczob ja i ty u comu wseswiti zustriłys.
I wse by wyriszyłos prosto, jak by my
Rozbihłys w prostori, jak dwa awto na trasi,
Ałe szczos trapyłos w ostannju myt zymy,
I nas teper nemaje dwoch w odnomu czasi.

Pryspiw:
– Jaka wysnażływa wesna, u comu roci
Ja tut u berezni, a ty na tomu boci,
W twojemu trawni wże cwitut buzok ta wysznja,
A ja szukaju tebe tam, de ty kołysznja.

Twojich parfumiw trunok tretsja, nacze kit
Nawkoło mene, ałe jak tebe distaty,
Ja p’ju, i bulbaszky rozsztowchujuczy lid,
Pływut do steli, jak u syń aerostaty.
A nawkruhy hurkoczut sołow’ji nimi,
I, nacze pałuba, pidłoha pid nohamy,
I chtos na czorta duże schożyj u tmi,
Kłade na stił meni rachunoczok z borhamy.

Pryspiw (2)