Nepotribna nikomu

Wona ljubyt pysaty łysty
I ljubyt dywytys na schid
Wona znaje koły treba pity
I te, czoho robyty ne slid
Wona czuła porożni słowa
I znaje, jaka jich cina
Ta szczoranku wstaje łed żywa –
Nepotribna nikomu wona

Pryspiw:
Wona –
W jiji serci wiczna wesna
Ta distała rukoju do dna
I nikomu ne potribna wona
Wona –
Wona wiryt w sonce i smich
I mabut taky najkraszcza za wsich
Ta nikomu nepotribna wona

Wona wiryła tysjaczam ruk,
Ciłuwała miljony witriw
Rjatuwała sebe wid rozłuk
Oberehom z czerwonych sortiw
Ta horyt w oczach zełenym wohnem
Zapytannja pro własne im’ja
Wsich i wsja zabuła, ta odne
Ne dano jij zabuty nijak

Pryspiw