Woroh mij

Woroh poljuje na moju duszu.
Soromno meni, tikaju, ałe ja tak muszu.
Woroh poljuje na mij rozum,
Czytaje dumy moji.
Wyłazyt kriz slozy,
Nałamuje kajf meni.

Nawiszczo meni rozdywljatysja tebe.
Nawiszczo – ja znaju i tak chto ty.
Ałe w twoji oczi worożi dywljusja,
Możływo tomu, szczob znajty w nych sebe.
I ne nałamuj mene!

Ty zachowajeszsja na dni.
Ta zahorneszsja u nicz.
Ne wydno tebe u temrjawi,
Ta widczuwaju ja pohljad twij – woroh mij.

Widpustit mene – błahaju
Moji worohy do raju.
Nu nawiszczo wam takyj jak ja.
Takym, jak ja
Takym, jak ty
Takym, jak my
Do czoho zajwyj "hruz" w duszi.

Zlist, hniw, brechnja, łycemirstwo.
Zazdrist, strach, paranoja, szyza.

Nu nawiszczo wam ja?

Takych, jak ja
Takych, jak ty
Takych, jak my – wam ne nałamaty.