Czowen

Witer z hajem rozmowljaje,
Szepcze z osokoju.
Pływe czowen po Dunaju
Odyn za wodoju.
Pływe czowen wody powen,
Nichto ne spynjaje;
Komu spynyt – rybałońky
Na switi nemaje. (5)

Popływ czowen w synje more,
A wono zahrało, –
Pohrałysja czorni chwyli –
I skipok ne stało.
Nedowhyj szljach – jak czownowi
Do syńoho morja –
Syrotyni na czużynu,
A tam – i do horja. (5)

Pohrajutsja dobri ljudy,
Jak chołodni chwyli;
Poky schoczut, poky stane
W serdesznoho syły.
Potim sobi podywljatsja,
Jak syrota płacze;
Potim spytaj, de syrota, –
Ne czuw i ne baczyw. (5)

Pływe czowen...