Kupalskyj popił

Jidesz na kołesach, oj,
Spiszysz, brate, żyty
J baczysz – u dzerkali raj,
I Swjatyj Mykołaj
Tebe szcze ne zabuwaje,
Zołoti struny, oksamyt, truny,
Wesełu diwczynu i slozy spomynu.
I ljudy z oczyma pryjmut do sebe,
Ja budu iz nymy skakaty do neba.

Pryspiw:
Kupalskyj popił prynesu dodomu,
A wranci pryjde widma i skaże:
"Widdaj meni moje! Wse, szczo ja choczu ja maju,
Załoskoczu, zaspiwaju i kraj!"
Kraj moju duszu nawpił,
Wse, szczo muszu, ja wspiju,
Nawit jakszczo ja ne dospiwaju. (wes kupłet – 2)

I znowu narodyt zemlja
I widdast comu mistu.
I misto ne pryjme joho za swoho,
I ce jak zakon.
Misto powede joho na wohoń,
Chocza win i sam mih spałyty ce misto.
I budut skakaty dorannja
Holi i p’jani, chali-gali.
A zawtra na robotu,
Treba ż jakos żyty dali.

Pryspiw (3)