Rizni oczi

Rizni oczi czyjis pereslidujut nas.
Zakrywajutsja wdeń,
W nicz – wykradajut nasz czas...
Slozy kapajut tam,
de wtomyłos żyttja...
I smijutsja wes czas, tam, de ty wże ne ja...
Rizni oczi czyjis sudjat pohljady sniw,
Rozływajut obman
I rozpaljujut hniw!
Wsjudy kupa slidiw, oczi w’jiłysja w czas...
Ne isnujut łysz tam,
De nema tilky nas!

Pryspiw:
Czorno-bili sny zbuwajutsja, i ja ne znaju, jak zrobyty krok?
Oczi w stinach rozpływajutsja, jich nema – i ja wże bez dumok!
De ty, chto ty, ja ne baczu twoho tiła!?